Week 8: Nepal, de natuur.
22:30
Al onderweg naar Nepal hebben wij een van de mooiste
stukjes natuur van Nepal mogen bezichtigen. In het vliegtuig zat ik helaas niet
aan het raam, maar om toch uit het raampje te kunnen kijken heb ik mij
lichtelijk asociaal richting het raam geduwd. Gelukkig had mijn Nepalese
buurman hier weinig last van en toonde hij veel begrip. Uit het raam kon ik
namelijk de Himalaya boven de wolken uit zien steken. Dit was een ontzettend
mooi uitzicht waar ik in mijn eerdere blog ook al een foto van heb geplaatst.
Alle landen die ik ooit heb bezocht hadden geen van allen bergen zoals ik toen
uit het vliegtuig raampje heb gezien. Maar ik wist ook dat dit slechts het
begin was van 4 maanden uitzicht op deze bergen. (Helaas is het ook veel
bewolkt, dus is het uitzicht op de Himalaya niet altijd even zichtbaar.)
Bij aankomst op het vliegveld in Kathmandu hadden
wij al zicht op enkele heuvels. Helaas is het niet de moeite waard om de rest
van Kathmandu op te nemen in deze blog, aangezien dat weinig te maken heeft met
de pracht van de Nepalese natuur. Kathmandu bestaat namelijk vooral uit drukke,
vieze straten met auto's die veel uitlaatgassen uitstoten en een laag smog
achterlaten over de stad. In Pokhara en omgeving daarentegen is de natuur wel weer heel erg mooi. Bijvoorbeeld Fewa Lake, het meer waar Pokhara aan ligt.
Hier ben ik vorige week met een aantal anderen van de stichting met een bootje
op geweest. Het was toen mooi en helder weer waardoor wij een goed uitzicht
hadden op de stad en de Himalaya vanaf het meer. 
Daarnaast heb ik vorig weekend besloten om alvast
wat te gaan oefenen voor de komende trekking naar Annapurna Base Camp. Ik had
al een aantal spullen aangeschaft voor de trekking en hiermee ben ik toen naar
Sarangkot gelopen. Dit is een dorpje boven op een heuvel dat gezien kan worden
vanaf Pokhara. Dit is ook het dorp waar degenen die gaan paragilden beginnen.
De weg hiernaartoe was ongeveer 10 kilometer lang en ging 700 meter omhoog. De route was
mooi, de vele keren dat ik een taxi kreeg aangeboden waren iets minder. Het is
natuurlijk ook een beetje gek dat er iemand langs de weg naar boven aan het
lopen is terwijl je ook de bus of een taxi kan pakken. Naar beneden was de
hoeveelheid van aangeboden taxi's gestegen en kwamen hier ook nog eens lege
busjes van het paragilden bij die naar beneden reden en aanboden of ik mee
wilde rijden. Uiterst vriendelijk natuurlijk, maar ik heb dit beleefd
afgeslagen. Eenmaal aangekomen in Sarangkot moest ik eerst 50 rupees entree
betalen waarna ik het dorpje mocht binnentreden. Daar was het resultaat zeer
teleurstellend. Dit kwam niet door het dorpje zelf, wat overigens ontzettend
toeristisch was. Alleen was er geen enkele toerist te bekennen in het dorpje.
Waarschijnlijk kwam dit door het feit dat het die dag erg bewolkt was en het
uitzicht waardeloos was. Sarangkot staat erom bekend een prachtig uitzicht te
hebben op de Himalayas en het meer (zoals op het entreekaartje staat afgebeeld). Helaas was dit dus niet het geval en was
het zelfs zo dramatisch dat ik vanaf boven Pokhara niet eens kon zien liggen.
Na deze teleurstelling te hebben verwerkt heb ik 5 min gespendeerd bovenop de
heuvel en ben daarna begonnen aan de tocht terug naar beneden. Desondanks was
dit een mooie ervaring en een goede oefening voor de trekking. Nu maar hopen
dat met de trekking het weer wat mooier is en het uitzicht dan ook beter!
Verder heb ik afgelopen week een weekendje
doorgebracht in een hostel in Pokhara. Het leek me een keer leuk om wat nieuwe
mensen te leren kennen, waaronder backpackers en de verhalen van deze mensen te
horen. Hierdoor ben ik dat weekend door een groep backpackers uit het hostel
meegenomen naar een plek met een rivier en een poel met helder blauw
water waar je in kon zwemmen. Ook was er een enorme steen waar je vanaf kon springen.
Later zijn we nog verder de heuvel op gelopen. Om daar te komen moest je enorme
stenen beklimmen. Ik was ontzettend blij dat ik in het gezelschap was van
meerdere mensen en ik dit niet in mijn eentje heb ondernomen. Want anders
had ik zeker weten een aantal botten gebroken tijdens dit avontuur. Het koste
enige moeite, maar toen ik daar eenmaal was aangekomen was het uitzicht zeker
de moeite waard. We kwamen aan bij een kleine waterval met nogmaals een kleine
poel waar je doorheen kon lopen naar de waterval. De waterval vormde daarna de
rivier die door de vallei stroomde. Een aantal mensen die mee waren van het
hostel zouden op deze plek blijven slapen in een grot en hadden kampeerspullen
meegenomen. Een iemand wilde het nog spannender maken en had een hangmat
meegenomen die hij over de rivier wilde spannen bij de waterval om daar de
nacht door te brengen. Dit alles is natuurlijk best bijzonder. Maar wat het
allemaal nog net iets bijzonderder maakte was het feit dat er waarschijnlijk
bijna nooit iemand op die plek kwam. Er waren geen sporen te bekennen van
menselijk ingrijpen en nergens was afval te zien. Al met al een zeer idyllische
plek die ik niet snel zal vergeten!
0 reacties