Deze week stond in het weekend in het teken van scooteravonturen en de toerist uithangen en door de weeks in het teken van de vrije dag die iedereen heeft gehad ter gelegenheid van de van Internationale Vrouwendag. Om dit te vieren heb ik die dag besloten om dreads te laten zetten. Ook heb ik heel veel aardappelen gezien (en eten) tijden het Annual Hemja Potato Festival. 

Afgelopen week besloten wij met een groepje scooters te huren en vrolijk de toerist uit te hangen. De belangrijkste toeristische plekjes in Pokhara hebben wij die dag aangedaan met behulp van mijn uitstekende navigatie-skills achter op de scooter. Zoals de World Peace Pagoda, waar ik al eens geweest was. Maar ook de Gupteshwor Mahadev Cave en Devi’s Falls hebben wij mogen bewonderen. Devi's Falls is een waterval die velen omschreven als: 'niet echt heel erg watervallerig'. Maar omdat we er in de buurt waren en de entree maar 80 rupees was, besloten wij toch een kijkje te nemen bij de prachtige wereldwonder. Omdat ik in mijn leven nog nooit een waterval heb gezien en deze waterval toch echt bestond uit vallend water, vond ik het wel indrukwekkend. De grot vond ik erg bijzonder. In tegenstelling tot watervallen heb ik in mijn leven al meerdere grotten mogen aanschouwen. Maar wat het bijzondere was aan deze grot, was dat je de waterval die ik zojuist noemde, vanuit de grot kon zien. Wanneer je dus naar de waterval keek boven de grond, stond je dus op de grot. Verder zijn we die dag nog naar de andere kant van het meer gescooterd, waar ik een aantal mooie kiekjes heb kunnen schieten van de omgeving en de zonsondergang!

De dagen na het weekend waren niet anders dan afgelopen weken. Wij hebben docenten begeleid in het toepassen van nieuwe opdrachten en tips gegeven voor nieuwe onderwijstechnieken. Zoals mogelijk al eerder verteld zijn niet alle docenten die wij begeleiden even gemotiveerd. Maar die ene docent die wel leergierig is proberen bij op en dergelijke manier te sturen, dat hij de opdrachten en nieuwe technieken in de toekomst nog zal toepassen wanneer wij weg zijn. Wij hopen daarnaast ook dat hij mogelijk andere docenten zal inspireren.

De woensdag was voor mij een zeer bijzondere dag, dit had meerdere redenen. Ten eerste natuurlijk omdat het namelijk Internationale Vrouwendag was. De groepsapp met mijn feministische vriendinnen barste geheel los omtrent deze dag en ook om het feit dat deze dag in Nepal een vrije dag is en in Nederland niet. Doordat dat dit een vrije dag was besloten Bas en ik het mooie Nepalese platteland doorweeks eenmalig te verlaten en dit te verwisselen voor het even mooie Pokhara, dat tevens over wifi beschikte waardoor wij aan verschillende dingen voor onder andere onze opleiding konden werken. Op deze plek waar wij gebruik maakten van de wifi was een korte, maar heugelijke viering voor Vrouwendag en kregen alle klanten een stuk taart ter gelegenheid van de feestdag. Wat deze dag nog meer bijzonder maakte is dat ik had besloten dreads te laten zetten. Dit wilde ik al heel lang en die dag besloot ik dat het wel een tijd werd het ook te gaan doen. Na een lange zoektocht door heel Pokhara op zoek naar een beauty salon, tattoo- en piercingzaak of kapperszaak die dreadlocks zouden zetten. De zaken die ik bezocht waren belachelijk duur of konden niet doen wat ik wilde. Een tattoo- en piercingzaak had op het bord buiten staan: ‘tattoo, piercing, dreadlock, henna'. Dus ik besloot naar binnen te lopen en te vragen naar het zetten van dreadlocks. De man antwoordde me met: ‘Dreadlocks? No, no dreadlocks’. Oke, dus hierna moest ik mijn zoektocht weer voortzetten, waarna ik dan eindelijk, per toeval een zaak vond die het wilden doen op mijn manier en voor een aannemelijke prijs.  Na vervolgens 3 uur te hebben doorgebracht in een stoel zat het er dan eindelijk op, ik kon de kapperszaak verlaten met 5 nieuwe dreads. Meerdere zullen snel volgen.

De volgende dag spendeerden wij op Snow View door onder andere ‘s ochtends een poging te doen tot het maken van wentelteefjes voor onszelf en de lieve mensen van Snow View om ons heen. De rest van de dag hebben wij lessen geobserveerd en na school besloten wij samen met de directrice een kijkje te nemen op het jaarlijkse Potato Festival in het dorp. Dit festival vind een hele week plaats op het Nepalese platteland om het bestaan van de aardappel te vieren (denk ik). Op het festivalterrein bevond zich ook een immens grote hoop aardappelen die men kon kopen en waar men ook mee op de foto ging. In de rij bij de kaartverkoop ging ik natuurlijk netjes in de rij staan, maar dit is blijkbaar voor niet iedereen vanzelfsprekend omdat er drie keer iemand zonder enige gene voor mij ging staan. Afijn, na het betalen van het entreegeld van 80 rupees, hebben we mogen genieten van een divers aanbod aan aardappelgerechten. Ook was er een spannende kermis aanwezig met attracties die in Nederland al meer dan 20 jaar afgekeurd zouden zijn. Met die reden heb ik besloten het reuzenrad over te slaan, omdat het uit elkaar vallen van deze attractie een zekere dood zou betekenen. Toch kon ik het niet laten om er twee uit te proberen die mij net iets veiliger leken. Na dit avontuur te hebben overleefd zijn we nog een aantal live-optredens gaan bewonderen, waarna wij op de school weer hebben mogen genieten van de kookkunsten van Maya. Omdat er de volgende dag een staking gepland stond van al het openbaar vervoer inclusief taxi’s, besloten wij die avond al terug te gaan naar Pokhara. Dit gebeurde in een kleine taxi, met z’n drieën en een volgepropte achterbak. Heel erg knus!